188حال آيا «ابوطالب» نسبت به اين « رويداد » تاريخى اهميّتى به سزا داد، يا نه....
اهميّتى در خور اين ماجراى شگفت؟ تا با پسر برادر خود در رسالت آيندهاش شركت جويد؟ چگونه و حال آنكه او مُرد بدون آنكه مطلقاً به اسلام ايمان آورد 1!!
بهرحال آنچه كه مورد توجّه و اهميّت رئيس قافلۀ مكّه (ابوطالب) قرار داشت اين بود كه مسئوليّت بازرگانى خويش را پيش از بازگشت به مكّه بپايان برساند.
* * * * *
و امّا در خصوص جوان (حضرت محمّد(ص)) حتّى برفرض اينكه استراق سمع كرده و بويى از ماجرا و اظهارات « راهب نصرانى » برده باشد، بنظر نمىرسد كه اين رخداد تغيير و تحوّلى در شيوه و سلوك وى (چونان سلوك و شيوۀ ساير جوانان قريشى) ايجاد كرده باشد 2...
سيرۀ هوشيار و آگاه نبوى كه تمامى وقايع حيات آن حضرت را دقيقاً مورد عنايت و توجّه قرار داده است، مسئلۀ ويژهاى را پس از اين « رويداد تاريخى » ذكر نكرده است كه دلالت بر اين مطلب داشته باشد كه پس از اين ملاقات، آيندۀ درخشان نبى براى وى كشف و متجلّى شد 3...