1) Posirons

2) Mesorins

3) Elecrons

4) . يعنى بدون اينكه بخواهيم منبع و ريشۀ اين اختلاف را جويا شويم كه آيا از درون خود مادّه نشأت گرفته است يا از خارج آن.../مترجم/.

5) . شارل اوگوستن دوكولن ( Coulon) (1736-1806) فيزيكدان فرانسوى، مهندس نظامى و سرپرست امور آبها و چشمه‌ها بود. در سال 1789 از اين مشاغل استعفا كرد و همّ خود را صرف ادامۀ تحقيقات علمى نمود، كارهايش در برق، مغناطيس و اصطكاك معروف است و اسبابهايى نيز اختراع كرده كه از آن جمله نوعى ترازوى پيچشى است كه آن را در تحقيقات خود در كشسانى و در برقرار كردن «قانون كولن» بكار برد. واحد مقدار برق وى، كولن خوانده شده است... (دائرۀ المعارف مصاحب/ ج/2 صفحۀ 2312). /مترجم/

6) . قانون كولن، قانونى كمّى در مورد جاذبه و دافعۀ بارهاى برقى با اجرام مغناطيسى است. كاربرد قانون مزبور در برق اينست كه قوّۀ جاذبه يا دافعۀ ميان دو بار الكتريكى ساكن به نسبت مستقيم حاصل ضرب بارها و عكس مجذور فاصلۀ آنها تغيير مى‌كند، قانون كولن در مغناطيس به همين صورت است جز اينكه در آن به‌جاى بار الكتريكى، جرم مغناطيسى مى‌آيد و با عبارتى فشرده و خلاصه : قانون كولن يعنى: نيروى جاذبه يا دافعۀ بين دو بار الكتريكى نقطه‌اى، متناسب با حاصل ضرب بارها و نسبت معكوس با مجذور فاصلۀ ميان دو بار... مثلاً اگر دو بارالكتريكى را به q1 و q2 و فاصلۀ بين آنها را به R و نيرو را به F نمايش دهيم، قانون كولن به صورت رابطۀ رياضى زير نوشته مى‌شود: حال نحوۀ تكوين و تشكيل «اتم» نخستين آن‌طور كه گفته شده است با اين قانون در تضاد مى‌باشد، زيرا قرار گرفتن ذرّات «پروتون‌ها» كه همگى داراى بار مثبت هستند، بايد يكديگر را دفع كنند، ولى طبق تعريفى كه پيرامون تشكّل اتم (در متن كتاب) ارائه گرديد، مى‌بايست ذرّات مزبور يكديگر را جذب كرده باشند!... و اين با قانون كولن به هيچ وجه سازگار نيست.../مترجم/