93آنجا كه اراده الهى بر اين باشد كه حاجتهاى يك مؤمن را از راه تبرّك به پيامبر يا آثار بازمانده از او برآورده سازد. آيات و روايات فراوانى بر اين حقيقت تأكيد دارد. اينك برخى از آياتى كه در اين زمينه است:
1. تبرّك به مقام ابراهيم(ع)
خداوند، بعضى از سرزمينهايى را كه بدن دعوتگران توحيد را لمس كرده، عبادتگاه به شمار آورده است، مثل آنكه «مقام ابراهيم» را نمازخانه قرار داده و فرمودهاست:
وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى
1
خانه كعبه را محل بازگشت مردم و مركز امن قرار داديم و از مقام ابراهيم، عبادتگاهى براى خود انتخاب كنيد.
بىشك، نماز از بعد ذاتى فرقى نمىكند كه در اين جايگاه خوانده شود، يا نقاط ديگر مسجد. ولى «مقام ابراهيم» به سبب وجود ابراهيم پيامبر، امتياز ديگرى يافته و جاى متبرّكى شده است. از اين رو نمازگزار به خاطر تبرك به آن مكان پاك، نمازش را آنجا برگزار مىكند.
2. پيراهن يوسف و بينايى يعقوب(ع)
يعقوب پيامبر، مدتى طولانى در رنج هجران يوسف(ع) بود و در آن