85اين در دوران حيات پيامبر(ص) بود. امّا پس از رحلت آن حضرت، آيا مىتوان از آن حضرت، به خصوص در برابر قبر مطهرش و هنگام سلام دادن بر او شفاعت طلبيد؟ از آنجا كه مردگان در عالم برزخ مىشنوند و سخن مىگويند و دعا مىكنند، به ويژه حضرت رسول(ص) وقتى به او سلام مىدهند، روح مطهرش جواب مىدهد، پس فرقى در شفاعت طلبى ميان زمان حيات و پس از مرگ و در حيات برزخى نيست و هر كه ادعاى ممنوعيت دارد بايد دليل بياورد.
توسّل به پيامبر(ص) و اوليا با همه اقسامش
به اتفاق همه مسلمانان، توسّل به دعاى پيامبر(ص) در حال حياتش جايز است، بلكه توسّل به دعاى مؤمن نيز چنين است. خداوند مىفرمايد:
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً
1
«اگر آنان وقتى به خويش ستم كردند، نزد تو مىآمدند و از خدا آمرزش مىخواستند و پيامبر هم براى آنان آمرزش مىطلبيد، خدا را توبهپذير مهربان مىيافتند.»
تاريخ اسلام پر از نمونههاى فراوانى از توسّل است كه مواردى ياد مىشود:
اول: توسل به خود پيامبر(ص) و قداست و شخصيت او
مرد بيمارى نزد پيامبر(ص) آمد و عرض كرد: دعا كن خدا مرا