176علما و محدثان نقل كردهاند. با وجود اين تواتر، هيچ ترديدى در اصالت و درستى اين حديث باقى نمىماند. گروهى از علما نيز كتابهاى مستقلّى پيرامون حديث «غدير» نگاشتهاند كه جامعترين و پر سَنَدترين آنها كتاب «الغدير» مرحوم علامه امينى (1320 - 1390 ه.ق) است.
اينك بايد ديد مقصود از واژه «مولى» چيست و مولا بودن على(ع) به چه معناست؟ شواهد بسيارى گواهى مىدهد كه مقصود از اين لفظ، پيشوا و رهبر و سرپرست است. به برخى از اين شواهد و قرائن اشاره مىشود:
الف: در حادثه غدير، رسول خدا(ص) دستور داد حجّاجى كه همراه وى از حج برمىگشتند، در يك زمين خشك و بىآب و آبادى فرود آيند، حرارت آن نيمروز چنان بود كه هر يك از حاضران در آن صحنه، بخشى از عباى خود را زير پا گذاشته بودند و بخشى را روى سرگرفته بودند تا از شدت گرماى خورشيد، نگاهشان دارد.
پيامبر(ص) در آن حالت خاص مىخواست نكتهاى مهم و سرنوشتساز در هدايت امت بيان كند. چه چيزى مهمتر از تعيين رهبرى كه مايه وحدت مسلمانان و نگهدارنده دين آنان است؟
ب: پيامبر خدا(ص) پيش از ذكر ولايت امام على(ع)، از اصول سهگانه دين يعنى توحيد، نبوت و معاد سخن گفت و از مردم نسبت به آنها اعتراف گرفت، سپس مسأله ولايت امام على(ع) را طرح كرد. اعتراف گرفتن نسبت به آن اصول سهگانه، ما را به شناخت اهميت پيامى كه رسول خدا مأمور به ابلاغ آن به مردم در «غديرخم» بود، رهنمون