160به علاوه، حاكم اسلامى يا جانشين او عهدهدار جمعآورى غنائم جنگ پس از پيروزى و تقسيم آنها پس از استخراج خمس آنهايند و هيچيك از جنگجويان مالك چيزى جز آنچه از لباس و سلاح كشته به دست مىآورند، نيستند وگرنه دزدى كردهاند. پس وقتى اعلان جنگ و جداكردن خمس غنائم در دوران پيامبر(ص)، از شؤون پيامبرخدا(ص) است، درخواست خمس از مردم و تأكيد بر آن در نامهها و قراردادها براى چيست؟ معلوم مىشود آنچه را مىطلبيده، مربوط به غنائم جنگ نبوده است.
از ائمه اهل بيت(ع) نيز رواياتى نقل شده كه بر اين دلالت مىكند. يكى از شيعيان به امام جواد(ع) نوشت: آيا خمس بر همه چيزهايى است كه كسى بهره مىبرد، كم باشد يا زياد؟ از همه انواع درآمد و بر صنعتگران هم هست؟ و چگونه است؟ امام(ع) نوشت: «خمس پس از مؤونه و مخارج است.» 1
از اين جواب كوتاه برمىآيد كه آنچه را پرسنده گفته، امام(ع) تأييد كرده است و كيفيت پرداخت و محاسبه خمس هم ياد شده است.
سماعه گويد: از امام كاظم(ع) درباره خمس پرسيدم. فرمود: «هر چه كه مردم به دست آورند، كم باشد يا زياد، خمس دارد.» 2
احاديث ديگرى از پيامبر اكرم(ص) و ائمه طاهرين(ع) است كه بر شمول خمس نسبت به هر درآمد دلالت دارد.