152ازدواج دائمى.
قرآن و سنت نبوى ازدواج موقت و متعه را مشروع مىدانند. قرآن كريم مىفرمايد:
فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً
1
زنانى را كه متعه مىكنيد، واجب است مَهر آنان را بپردازيد.
بيشتر مفسّرين اين آيه را مربوط به ازدواج موقت مىدانند. روايات شيعه و اهل سنت حكايت از عدم نسخ آن دارد و در زمان خليفه دوم جلوى عمل به اين حكم گرفته شد. شايسته است ياد شود كه سخن خليفه در اين مورد، نشان مىدهد كه اينگونه ازدواج در زمان پيامبر اكرم(ص) جايز و رايج بوده و جلوگيرى از آن تنها نظر شخصى او بوده است. 2
دليل روشن بر اين كه پيامبر(ص) جلوى متعه را نگرفته است، روايت بخارى از عمران بن حصين است كه گويد: آيه متعه در قرآن نازل شد، ما در زمان پيامبر خدا به آن عمل مىكرديم و آيهاى هم نازل نشد كه آن را تحريم كند، پيامبر(ص) هم تا زنده بود از آن نهى نكرد. 3
ج. بداء، يا تغيير سرنوشت با كارهاى نيك و بد
خداوند متعال در مورد انسان دو نوع تقدير دارد:
1. تقدير حتمى و قطعى كه هرگز تغيير نمىيابد.