99اين فتوحات، موجى از ثروت و رفاه را با خود به ارمغان آورد. افزون بر مكه، وى مدينه و طايف را نيز فتح و برابر فتواى وهابيون، مشاهد متبركه و قبور ائمّه را ويران كرد و پس از تصرف حجاز، بحرين و چند امارت ساحلى خليج فارس را نيز تحت سلطه خود در آورد.
با تصرف منطقه عَسير، تهامه، حجاز، عُمان، احساء، قطيف، زياره و بحرين و وادىهاى اطراف، انگليسىها خاندان سعودى را به رسميت شناختند و با سعوديان، رابطه دوستى برقرار كردند.
در اواخر امارت عبدالعزيز، در سال 1206 محمد بن عبدالوهاب در سن نود و يك سالگى و به قول «ابن بِشر» مورخ نجدى در نود و هشت سالگى درگذشت.
عبدالعزيز نيز در سال 1218ه. ق 1803 م، در سن هشتاد و سه سالگى به دست مردى ناشناس كشته شد. 1
3. سعود بن عبدالعزيز «سعود كبير» (12181229ه. ق)
سعود كه به سال 1203 ه. ق \1788 ميلادى به حكم ابن عبدالوهاب، به ولايت عهدى منصوب شده بود و در همه فتوحات سعودى حضور داشت، يازده سال بر عربستان سلطنت كرد.
با حملات پى در پى وهابيون، امراى عرب و شريف غالب، حاكم شكست خورده حجاز و ساير بزرگان با ارسال نامههايى به «باب عالى» امپراتورى عثمانى را متوجه خطر روزافزون قدرت وهابيون ساختند.
دربار اسلامبول، محمد على پاشا حكمران مصر را مأمور سركوبى وهابيون كرد ولى قبل از رسيدن ارتش مصر به نجد، سعود در سن شصت و شش سالگى درگذشت. اگر چه پسرش ابراهيم به امارت رسيد ولى به دليل نزاع بين او و