215

قبله

1. حكم قبله

مذاهب اسلامى؛ به اجماع مذاهب و به حكم ضرورت، رو به قبله بودن در حال نماز، از شرايط و مقدمات آن است و آيۀ شريفۀ «قَدْ نَرىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمٰاءِ، فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰاهٰا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ» (بقره : 144) و روايات زيادى، بر وجوب آن دلالت دارد. ¹يادآورى:

1. افزون بر نماز، قبله در امور ديگرى مانند ذبح، دفن ميت و كشيدن محتضر به سمت آن نيز شرط است. در مواردى مانند حال دعا و قرائت قرآن و سجدۀ شكر، استقبال قبله مستحب و در حالاتى كه منافات با تعظيم دارد؛ مثلاً حال جماع استقبال قبله مكروه و در حال تخلّى حرام است. 2. به فتواى اماميه، نمازهاى نافله را مى‌توان در حال راه رفتن و سوارى انجام داد و در اين صورت لازم نيست رو به قبله باشد، ولى اهل سنت در اين حالت نيز در صورت قدرت قبله را شرط مى‌دانند و حتى شافعيه مى‌گويند اگر در حال حركت