211ركعت است و مى‌توان دو ركعتى سلام داد يا متصل به جا آورد و وقتش بعد از عشا تا فجر صادق است. در ماه رمضان، به جماعت خواندن آن سنت است و قنوت در آخرين ركعت آن، در نيمۀ دوم رمضان سنت است همانطور كه اين قنوت بعد از ركوع ركعت دوم نماز صبح سنت است. جهر به قنوت براى امام سنت و براى منفرد، سرّ آن سنت است، همچنين قنوت در شدائد در جميع اوقات نمازها سنت است.

مالكيه؛ بعد از دو ركعتِ طواف، مؤكدترين سنت نماز وتر است. وتر يك ركعت است و وصل آن به شفع مكروه است و وقت آن پس از نماز عشا تا طلوع فجر است. در وتر قنوت نيست ولى قنوت در نماز صبح قبل از ركوع مندوب است و اگر فراموش كرد بعد از ركوع مندوب است و تقديم شفع بر وتر شرط كمال است. جماعت در شفع و وتر مندوب نيست مگر در رمضان.

يادآورى:

از خصائص مذهب اماميه آن است كه نوافل در دو ركعت سلام داده مى‌شود، به جز نماز وتر كه يك ركعتى است. برخلاف مذاهب عامه كه دو ركعت را شرط نمى‌دانند. ¹

4. حكم قنوت در نمازها

اماميه؛ قنوت در ركعت دومِ تمام نمازها، پيش از ركوع مستحب است مگر در نماز جمعه كه دو قنوت مستحب است.

حنبليه؛ قنوت در غير وتر مكروه است مگر در شدائد دهر و در اين صورت در نمازهاى مكتوب قنوت گرفته مى‌شود.