115پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله گردآورى شده، نادرست است. اضافه بر اين كه قرآن، بزرگترين چيز نزد مسلمانان است و موجوديت و عظمتشان در حفظ و نگهدارى آن خلاصه مىشود و اساس نبوت را هم قرآن تشكيل مىدهد. آيا احتمال مىرود كه شخصيتى همچون پيامبر صلى الله عليه و آله اهميتى به گردآورى و نگارش قرآن كريم ندهد؟ يا به كار ديگرى بپردازد و از توضيح كيفيت تنظيم سورهها و آيات غافل شود؟
قرآن به تدريج بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نازل مىشد و آن حضرت گروهى را به نام «كاتبان وحى» معين كرده بود كه آن را بنويسند.
بعضى از سورههاى قرآن يا بخشى از يك سوره، نزد همۀ مسلمانان وجود داشت و اين در روايات آمده است.
نسبت دادن جمع قرآن كريم به زمان خلفا، توهمى است كه با قرآن و سنت و عقل هم مخالف است و نمىتوان جمع قرآن را به ابوبكر نسبت داد. جمع قرآن در زمان عثمان هم به معناى اجتماع مسلمين بر قرائت واحد است.
اما اين كه گفته مىشود على عليه السلام قرآن را پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله گردآورى كرد، به معناى نگارش قرآن طبق شأن نزول است و تقديم منسوخ برناسخ. و اگر مسأله جز اين باشد، امام على عليه السلام چگونه مىتواند در چند روز، قرآن را گردآورى كند؟