155فرزندش به دست حضرت على و حمزه كشته شده بودند، در اين جنگ به قصد انتقامجويى به وحشى بن حَرب كه يك غلام حبشى بود وعدۀ آزادى در قبال كشتن حضرت على و حمزه را داده بود. لذا وحشى كه در پرتاب نيزه مهارت داشت، نيزۀ خود را به زهر كشنده آغشته كرد و در كمين حمزه نشست و غافلگيرانه حضرت حمزه را با پرتاب نيزۀ مسموم خود به شهادت رساند.

پس از شهادت ياران با وفاى پيامبر و فرار بيشتر سپاهيان اسلام كه مدعيان خلافت نيز جزو آنان بودند، پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان انبوه دشمن تنها ماند و جز اميرمؤمنان و تعدادى معدود - حتى كمتر از انگشتان دست - كسى پيرامون پيامبر صلى الله عليه و آله نماند. يكى از اين چند نفر بانويى است به نام «نسيبه» و فرزندش كه تا آخرين لحظه از آن حضرت دفاع كردند.

در اين جنگ زخم هاى فراوانى بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شد، پيشانى و دندان آن حضرت شكست. و حدود نود زخم بر على عليه السلام وارد شد.

على عليه السلام به ناچار پيامبر صلى الله عليه و آله را به غارى در دامنۀ كوه احد رساند و در آنجا به استراحت و مداواى زخم ها پرداختند.

دشمن نيز به خيال اين كه پيامبر جزو كشته‌ها است به