182حمل نمودند، تا در منزل به خاك بسپارند! نزديك غروب هر چه گفتيم قافله را نگاه دارند نماز بكنند قبول نشد، و هركس خود پياده شده به عجله نمازى خوانده و دوان و دوان خود را به كجاوه رسانيد، و براى سه ساعت از شب گذشته رسيديم به منزل، يعنى در چادرهائى كه براى حجاج در دامنۀ كوه زده بودند، و از خستگى افتاده و خوابيديم.
روز عاشورا
امروز جمعه دهم محرم يومالعاشور، مطابق «سوم ميزان» در تمام قافله صداى ندبه و زارى و عزادارى بلند بود، و بيشتر دلسوزى از اين داشتيم كه چرا چنين روزى در بيابان مانده و موفق نشديم در خدمت «حضرت رسول اللّٰه» صلى الله عليه و آله ، مشاركت در عزادارى فرزند دلبند و اولاد امجادش بنمائيم، يا لااقل عرض تسليت تقديم آن بزرگوار كنيم.
بارى اين منزل موسوم است به «بئرالبركه»، و مناسبت آن اين است كه چاهى در اينجا هست بىآب، و شاگرد عكامها پائين آن رفته با دست، شنهاى كف چاه را پس و پيش مىكنند و آب مىجوشد، و هر اندازه از اين آب برداشته ظرفها و قربهها را پر مىكنند تمام نمىشود، چيزى كه هست آب از سطح كف چاه بالاتر هم نمىآيد، من خود به تماشا رفته مدتى نگاه مىكردم، ابداً مقدار آب از برداشتن كاسته نمىشد، علاوه بر حجاج كه تماماً از اين چاه استشراب 1 نمودند، جمعى زنهاى عرب هم از پشت كوه مىآمدند و آب مىبردند، گفته شد كه يك قبيله در آن طرف كوه اقامت دارد و آب از اينجا مىبرند.