257آن كه در عين صبورى ديده با اندوه و غم
روى نى سرهاى از پيكر جدا را زينب است
آن كه با يك خطبه‌ى غرّا چو زين‌العابدين
در بلا انداخته شام بلا را زينب است
آن كه چون بنيان مرصوص از تجلّيگاه عشق
زيرو رو گرداند بنياد جفا را زينب است
آن كه دارد بهر اثبات حقيقت پيش كفر
منطق و صبر علىّ مرتضى را زينب است
آن كه برد از شوق تا آن سوى مرز روشنى
نهضت پاينده‌ى خون خدا را زينب است
آن كه باقى ماند در پيمان خود تا پاى جان
لحظه‌اى نشكست پيمان وفارا زينب است
آن كه بعد از روز سرخ حادثه در كربلا
زنده كرد آئين سبز كبريا را زينب است
آن كه حتّى در اسارت با حجاب خويشتن
حفظ كرد آيينه دل، حُجب و حيا را زينب است
آن كه «ياسر» كو به كو، منزل به منزل بى‌قرار
مى برد با خود پيام آشنا را زينب است