224وقتى كه ديد زينب سر را به نيزه خاموش

شد با دل شكسته در گفتگوى نيزه

گفتا به نيزه برگو با آن سر بريده

من راهپوى دردم تو را هپوى نيزه

گر فرصتى بيابم با اشك خود دهم من

هم شستشو سر تو هم شستشوى نيزه

رأسش به نيزه «ياسر» چون كو به كو روان است

گاهى جدايى آرد اين كو به كوى نيزه