206اين سرِ خونين بود رأس حسين

آن كه باشد آفتاب عالمين

پاره‌ى قلب علىّ مرتضاست

جسم گلگونش به دشت كربلاست

مصطفى را نور ديده اين سر است

ماه در خون بردميده اين سر است

اين سر بر نيزه و لبريز نور

گه رود در دير و گه كنج تنور

سر نورانى سيد الشهدا عليه السلام در تنور

گردش آفتاب

آن شب كه ازو تنور گلشن شده بود

محو رخ او نگاه دشمن شده بود

مانند سپيده دم تنور خولى

از پرتو آفتاب روشن شده بود