182
غروب روز عاشورا
خيمه در آتش
دل زينب زِ ماتم سوزد امّا خيمه در آتش
ازين غم جان عالم سوزد امّا خيمه در آتش
ز داغ لالههاى پرپر كرب و بلا او را
بروى گونه شبنم سوزد امّا خيمه در آتش
هنوز از تشنه كامى حنجر سقّاى نام آور
كنار نهر علقم سوزد امّا خيمه در آتش
در آن سو زآتش تب پيكر سجّاد مى سوزد
درين سو مشك و پرچم سوزد امّا خيمه در آتش
رسيد از كربلا - حتّى - شرار شعله برگردون
كزان عيسى بن مريم سوزد امّا خيمه در آتش
از اين داغ جگر سوز و غم جانكاه عاشورا
دل اولاد آدم سوزد امّا خيمه در آتش
غروب روز عاشوراست «ياسر» قلب هر عاشق
مكرّر در محرّم سوزد امّا خيمه در آتش