متن کتاب هم نفس با کربلا - جلد 1 - صفحه 129

(11 تا 279)

129

سامان دل

الا اى طلوع درخشان اباالفضل

گداى درت ماه تابان اباالفضل

فداى دو دستت كه گل آفريدند

زمين از تو شد لاله‌افشان اباالفضل

اگر غرق طوفان شود دل غمى نيست

تويى ساحل هر چه توفان اباالفضل

شود شاملت «يُرزقُون» ¹ الهى

الا حامى روح قرآن اباالفضل

به تو داده‌ام دل كه تنها دل من

بگيرد به دست تو سامان اباالفضل

منم بنده‌ى در گه لطف و جودت

بده بنده‌ات را تو فرمان اباالفضل

فداى مرامت كه در اوج غربت

وفا كرده بر عهد و پيمان اباالفضل

1) . «وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ». سورۀ آل‌عمران، آيۀ 169

مشخصات کتاب

هم نفس با کربلاجلد:1نویسنده:تاری، محمودناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1385

دریافت فایل ارجاع:

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1