68ريختند.رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از اتمام نماز با مشاهدۀ اين عمل فرمود:

«ما احسن هذا؟»؛ «عجب كار خوبى بود!» ¹

ولذاساير صحابه نيز از اين عمل پيروى و بدين طريق كف مسجد شن ريزى گرديد.

بهر حال تا وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله مسجد با همان ديوار خشتى و سايه‌بانى از شاخ و برگ خرما و علفهاى بيابانى بجاى سقف باقى ماند و طبق مضمون روايات،در دوران ابوبكر و عمر نيز با اين كه در مسجد و سقف آن تغيير و تجديد به عمل آمد ولى همين وضع ادامه يافت تا اين كه در دوران خلافت عثمان كه مسجد توسعه پيدا نمود در اساس بنا و در كيفيت سقف آن هم تغيير داده شد.

اين موضوع در صحيح بخارى و سنن ابى‌داود از عبداللّٰه بن عمر چنين نقل شده است كه:مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله در دوران آن حضرت خشت خام و سقف آن از شاخ و برگ خرما بود.در دوران ابوبكر در اثر فرسودگى بعضى از قسمتهاى آن،با همان وضع سابق تعمير و مرمت گرديد؛همانگونه كه عمر نيز در دوران خلافتش چنين كرد و در كيفيت آن تغييرى نداد ولى عثمان كه خواست مسجد را توسعه دهد ديوارهاى آن را با سنگ و آجر و سقفش را با تخته‌هاى محكم بنا نمود. ²

روشنايى مسجدالنبى صلى الله عليه و آله:

در سنن ابن ماجه از ابوسعيد خدرى نقل مى‌كند كه او مى‌گفت: «أوّل مَنْ أسرج فى المساجد تميم الدّارى»؛ ³«اوّلين كسى كه روشنايى و چراغ را در مساجد معمول داشت