376

حاجى! از مهمانى خدا چه آوردى؟

در روايت است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با دو حولۀ يمانى محرم شدند و همان را كفن خود قرار دادند ¹شايد اين عمل رسول خدا رمزى باشد از اين كه زائر خانۀ خدا بايد براى آخرت خود كارى كند و چيزى بياورد.البته نه فقط لباس آخرت و حولۀ يمانى،كه تهيه كردن آن سهل است،بلكه لباس تقوا و عمل صالح كه ذخيرۀ حقيقى آخرت است؛«اِنّ خير الزّاد التقوىٰ»حج و عمره بازارند اما نه بازار دنيا،بلكه بازار آخرت.در اين بازار بايد در انديشۀ سفر آخرت بود،چنانكه امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:

«الْحَجُّ وَ الْعُمْرَةُ سُوقَانِ مِنْ أَسْوَاقِ الْآخِرَةِ اللَّازِمُ لَهُمَا فِي ضَمَانِ اللَّهِ إِنْ أَبْقَاهُ أَدَّاهُ إِلَى عِيَالِهِ وَ إِنْ أَمَاتَهُ أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ». ²

«حج وعمره دوبازارند ازبازارهاى‌آخرت،كسى‌كه‌ملازم آن دو باشد،در زمرۀ ميهمانان خداوند است،اگر او را زنده بدارد گناهش بخشد و اگر بميراند به بهشت جاى دهد.»

بنابراين،آنچه حاجى به عنوان سوغات و هديه براى ديگران مى‌آورد.سوغات واقعى نيست او براى خود بايد چيزى ارزشمند و ماندگار بياورد و آن آمرزش گناه و تحصيل بهشت است و اين را به ارزانى نمى‌دهند و براى هر كس فراهم نمى‌شود.در اين بازار معنوى بايد چنين كالايى را خريدارى كرد و بهاى آن نيت خالص،عمل صالح،قلب سليم و تحوّل روحى و مال حلال است.اثر چنين تحوّلى را بايد ديگران در سيماى ظاهرى و سيرت و سيرۀ عملى زائر ببينند.

زائر در فكر اين نباشد كه پس از اعمال با صورت و لباس آراسته جلو دوربين استقبال كنندگان ظاهر گردد و آنچه كمتر در سيمايش ديده مى‌شود همان معنويت حج و