344مايۀ فساد نمى‌تواند باشد.
6-قَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّتِي تُجٰادِلُكَ فِي زَوْجِهٰا. 1
«همانا،خداوند شنيده است گفتار آن كس را كه دربارۀ همسرش با تو مجادله مى‌كرد.»
هدف از اين نوع مجادله،شكايت و مناقشه دربارۀ كس ياچيزى است.براى ارزيابى اين مجادله،بايد ادّعا و محتواى شكايت را بررسى نمود؛اگر شكايت به ناحق بود ناگزير مجادله دربارۀ آن نيز مردود خواهد بود.
7-مٰا يُجٰادِلُ فِي آيٰاتِ اللّٰهِ إِلاَّ الَّذِينَ كَفَرُوا... 2
«دربارۀ آيات خدا به جدال نمى‌پردازند،مگر كسانى كه كفر ورزيده‌اند.»
كفر و پايدارى در موضع كفر نوعى لجاجت و مجادله را به دنبال دارد كه خواه ناخواه محتواى آن باطل و غرض و هدف از آن حمايت از باطل مى‌باشد و از اين رو مردود و محكوم مى‌باشد.
8-يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجٰادِلُ عَنْ نَفْسِهٰا. 3
«روزى كه انسان مبعوث مى‌شود،در حالى كه از خود دفاع مى‌كند و براى توجيه اعمال خود مجادله مى‌كند.»
وَ كٰانَ الْإِنْسٰانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلاً. 4
«انسان بيش از هر چيز به جدل مى‌پردازد (تا اعمال خود را توجيه كند).»
اين نوع مجادله كه به منظور توجيه اعمال ناروا و در نهايت براى نفى تكليف و شانه خالى كردن از زير بار مسؤوليتها انجام مى‌گيرد،بدترين شيوۀ جدال است كه قرآن،آن را