320

درس پنجاه و هشتم:حج و برائت از مشركان

محمد تقى رهبر

برائت از دشمنان خدا و آنچه مانع رشد و تكامل انسان و سدّ راه سعادت اوست، قبل از آنكه بُعد سياسى-اجتماعى داشته باشد،جنبۀ اعتقادى و تربيتى دارد و مؤمن،به حكم انگيزۀ ايمانى و با تأسّى به خدا و رسول،مى‌بايست از هرچه كه سدّ راه خدا است و هر كس كه در مقام خصومت با خلق اوست،تبرّى جويد و عُلقۀ روحى و عملى خود را قطع كند و با دشمنان خدا طرح دوستى نيفكند.قرآن به اين اصل مهم ايمانى اهتمام ورزيده و بارها آن را متذكّر شده است؛از جمله خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

لاٰ تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوٰادُّونَ مَنْ حَادَّ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كٰانُوا آبٰاءَهُمْ أَوْ أَبْنٰاءَهُمْ أَوْ إِخْوٰانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمٰانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنّٰاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهٰارُ خٰالِدِينَ فِيهٰا رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولٰئِكَ حِزْبُ اللّٰهِ أَلاٰ إِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . ¹

«هيچ گروهى را كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند،نخواهى يافت كه با