321
دشمنان خدا دوستى كنند هرچند پدران،فرزندان،برادران يا خويشاوندانشان باشند.خداوند ايمان را در دلهاى اينان تثبيت كرده و با عنايت خاص خود تأييدشان نموده است و در بهشت برين جاى مىدهد.خدا از آنها خشنود و آنها از خدا خشنودند،اينها حزب خدا هستند و حزب خدا رستگارانند.»
نكتۀ شايان توجهى كه در آيه بدان اشاره شده و نبايد از آن به سادگى گذشت، ويژگى«حزب خدا»؛يعنى جامعۀ مؤمن و متشكّل اسلامى است كه عبارت است از «برائت از دشمنان خدا و قطع رابطۀ مودّت با آنها.»تنها در چنين صورتى است كه شاهد پيروزى بر احزاب و شياطين خواهند بود؛چه،دوستى با دشمنان خدا جز ذلت و حقارت براى مسلمانان ببار نخواهد آورد و معالأسف امرزه شاهد چنين سرنوشتى براى اغلب كشورهاى اسلامى كه با كفار طرح دوستى افكندهاند،مىباشيم.همچنين قرآن كريم در مقام نقل سخن حضرت ابراهيم با آذر و گروه بتپرست چنين مىگويد:
وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ إِنَّنِي بَرٰاءٌ مِمّٰا تَعْبُدُونَ. 1
«و آنگاه كه ابراهيم به پدر خود 2و قومش گفت من از آنچه شما پرستش
مىكنيد بيزارم.»
و مؤمنان را به تأسّى جستن به ابراهيم و همراهانش فرا خوانده و مىفرمايد:
قَدْ كٰانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرٰاهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قٰالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنّٰا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمّٰا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ كَفَرْنٰا بِكُمْ وَ بَدٰا بَيْنَنٰا وَ بَيْنَكُمُ الْعَدٰاوَةُ وَ الْبَغْضٰاءُ أَبَداً حَتّٰى تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ .... 3
«براى شما در (سيرۀ) ابراهيم و يارانش سرمشق نيكويى است آنگاه كه به