238كنند حج آنان باطل است.

در مناسك حج حضرت امام خمينى قدس سره نيز آمده است:سعى مثل طواف،ركن است و حكم ترك آن از روى عمد يا سهو چنان است كه در طواف گذشت ¹و در بحث طواف فرموده‌اند:طواف از اركان عمره[حج]است و كسى كه آن را از روى عمد ترك كند تا وقتى كه فوت شود وقت آن،عمرۀ او باطل است چه عالم به مسأله باشد و چه جاهل. ²

بيشتر فقهاى اهل سنت نيز،سعى را ركن حج مى‌دانند:

سعى نزد شافعى‌ها ركنى از اركان حج است و مشهور در مذهب مالكى نيز اين چنين است و بسيارى از حنابله نيز بر همين عقيده‌اند.ليكن حنفى‌ها سعى را ركن ندانسته، ³بلكه آن را واجب مى‌دانند و معتقدند اگر كسى تمامى يا بيشتر اشواط سعى را بدون عذر ترك نموده به شهر خود مراجعت نمايد بايد قربانى كند،ليكن حج او صحيح است ⁴و اگر تعداد كمى از اشواط سعى را ترك كرده،بايد براى هر شوط نصف صاع از گندم يا يك صاع از جو و يا خرما را كفاره بدهد،امّا اگر سعى را بخاطر عذرى ترك كند، چيزى بر او نيست. ⁵

صفا و مروه و اهميت آن در روايات

مستكبران و زورمندان را رسم بر اين است كه در روى زمين،متكبرانه گام برداشته، هنگام راه رفتن به ديگران فخرفروشى مى‌كنند.اين كسان هنگام انجام اعمال و مناسك حج آنگاه كه به مسعى گام نهاده،گاهى آرام و گاهى نيز هروله كنان فاصله ميان صفا و مروه را طى مى‌كنند،حالت نخوت و غرورشان شكسته شده،در درون احساس حقارت و زبونى مى‌كنند.

ابا بصير گفته است از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود:هيچ قطعه زمينى نزد خداوند از محل سعى دوست داشتنى‌تر نيست؛زيرا خداوند هر سلطه‌گر ستيزه‌جويى را در آن،