42منزلۀ زادى است كه هر يك را درمنازل اخرويه احتياج افتد بدرجات الحاجه كه اگر همراه خود نياورده باشى مبتلا خواهى بود،نستجير باللّٰه من هذه البلوى العظيمة.
و اما همسفر مؤمنين هستند كه به همت همديگر و اتحاد قلوب،اين منازل بعيده را طيران خواهند نمود و اليه يشير قوله-عَزَّ مِنْ قائل: تَعٰاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوىٰ 1[همواره در راه نيكى و پرهيز كارى با هم همكارى نماييد].
ولعلّ بدون اجتماع،كار انجام نگيرد وشايد از اين جهت رهبانيت در اين امت منع شده باشد.
استاد ما-رضوان اللّٰه عليه-مى‌فرمود:«خيلى كار از اتحاد قلوب ساخته گردد كه از متفرّد بر نمى‌آيد»اهتمام تامى در اين مطلب داشت،همنيطورهاست،همه مفاسد،زير سر اختلاف قلوب است....
و اما اميرِ حاج در اين سفر،ائمه طاهرين-سلام اللّٰه عليهم اجمعين-هستند كه بايد سايه بلند پايه آن بزرگواران بر سر تو باشد و متمسك به حبل المتين ولاى آنها باشى،به كمال التجاء به آن خانواده عصمت وطهارت،تا بتوانى چند قدمى راه بروى والا شياطين جن و انس در قدم اول تو را خواهند ربود،مثل چاپيدن و غارت كردن عرب بدوى حجاج را بى امير حاج كما هو واضح،خصوصاً هر چه به حرم نزديك شود.بلى اگر خود را به حرم رسانيد ديگر ايمن است از هر خوف وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً 2. اما هيهات كه بتواند سرخودى به آن جا رسد.اين نخواهد شد،واللّٰه العالم.
و اما دليل اين راه: اگر چه ائمه طاهرين-سلام الله عليهم-ادلّاء على الله هستند ودليلند،لكنه معذلك ماها از آن پستى تربيت و منزلت كه داريم از آن بزرگواران هم اخذ فيوضات بلا واسطه نمى‌توانيم بكنيم،محتاجيم در دلالات جزئيه و مفصله به علماى آخرت و اهل تقوا تا به يُمن قدوم ايشان و به تعليم آنها درك فيوضات بنماييم كه بى‌وساطت آنها درك فيض در كمال عسرت و تعذر است و لذا محتاج به علما هستيم، پيش خود كار درست نمى‌شود.