363آثار و قبور بقيع-موجودِ در زمان خودش-را معرفى مى‌كند،چنين مى‌نويسد:
«شخص موثق و مورد اعتمادى براى من نقل نمود:مسجدى كه در طرف شرقى آن به جنازه اطفال نماز خوانده مى‌شود،دراصل خيمه‌اى بوده براى زن سياهى بنام«رقيه» 1كه به دستور حسين‌بن على عليه السلام در آنجا مى‌نشست تا از قبر فاطمه عليه السلام مراقبت كند؛زيرا قبر فاطمه را كسى بجز همان زن نمى‌شناخت.» 2
از اين گفتارِ ابن شبه كه مشهود و مسموع خود را در مورد بيت‌الاحزان نقل نموده است،دو مطلبِ زير بوضوح به دست مى‌آيد:
1-بيت‌الاحزان در دوران حسين بن على عليه السلام يعنى تا سال 61 هجرى،مانند حال حيات حضرت زهرا عليها السلام بصورت خيمه و چادر و محلى بوده است مشخص و معين و حسين‌بن‌على عليه السلام بر حفظ‌آن عنايت واهتمام داشته؛به‌طورى‌كه يكى‌ازبانوان و ارادتمندان حضرت زهرا عليها السلام را مأموريت داده است،در اين بيت و خيمه كه يادآورِ دورانِ حساس زندگى مادر بزرگوارش بوده،اقامت نموده و از آنجا حراست و نگهبانى كند و لابد براساس همين‌ديد و اهتمام و به پيروى از روش آن حضرت،افرادى از اهل بيتِ عصمت پس از آن حضرت نيز همين روش را ادامه داده و خيمه را به ساختمان مبدّل نموده‌اند.
2-بيت‌الاحزان پس از اين دوران و در اواخر قرن دوم و اوائل قرن سوم،داراى ساختمان بوده كه ابن شبه را وادار نموده است كمّ و كيف و انگيزۀ بوجود آمدن اين ساختمان را از افراد خبير و مطلع جويا شود و يكى از افراد مطلع و مورد وثوق نيز تا آنجا كه در اين مورد اطلاع داشته با وى در ميان گذاشته است و سابقۀ آنجا را كه زمانى بصورت خيمه بوده،بازگو نموده است و ليكن اين خيمه دقيقاً در چه تاريخى و به وسيلۀ چه كسى به ساختمان تبديل شده،معلوم نيست.