359مى‌فرمايد: مَنْ جٰاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثٰالِهٰا؛ يعنى هر حسنه،ثوابش ده حسنه است من آن چهار چيز (دو عدد نان و دو عدد انار) را به فقير دادم پس به جاى هر حسنه،ده حسنه و مجموعاً چهل حسنه دارم.و اگر آن چهار سيئه را از آن چهل حسنه كم كنيم نتيجه آن مى‌شود كه من 36 حسنۀ خالص دارم!
امام صادق عليه السلام فرمود:
اِنّما يَتَقَبّلُ اللّٰه مِنَ المُتَّقينْ .تمام كار تو سيئه بود؛زيرا علاوه بر دزدى،مال مردم را هم بدون اجازۀ آنان به فقير دادى و تصرّف در مال غير بدون اذن او حرام است.حسنه در جايى است كه اصل عمل مشروع و مورد رضاى خدا و مطابق احكام الهى باشد.
امام صادق عليه السلام بعد از ذكر اين واقعه،فرمود:توجيه و تفسيرهاى جاهلانه در احكام و مسائل دينى سبب گمراهى خود و ديگران مى‌گردد. 1