358مشاهدۀ آن به شدّت وحشت زده شدم و از خواب پريدم.خواهش مى‌كنم تعبير اين خواب را بگوييد.

امام عليه السلام فرمود:حتماً تو نقشه‌اى دارى كه مال كسى را بربايى و از چنگش بيرون آورى.تقوا پيشه كن و از خدا بترس و اين كار زشت را نكن.

مرد گفت:بله درست است.من همسايه‌اى دارم كه صاحب مزرعه‌اى است و چون نيازمند پول آن است مى‌خواهد آن را بفروشد و فعلاً مشترى ديگرى غير من ندارد.من اين روزها در اين انديشه‌ام كه از احتياج او استفاده كنم و مزرعه‌اش را به قيمتى بسيار كمتر از قيمت واقعى آن،از او بخرم.

3-امّ حميده،همسر امام صادق و مادر امام كاظم عليهما السلام به ابو بصير گفت:لحظات آخر عمر امام صادق عليه السلام بود،ايشان فرمودند:همۀ خويشاوندان مرا جمع كنيد.ما همّت كرديم و همه را در محضر امام عليه السلام حاضر كرديم.امام صادق عليه السلام وقتى همه را حاضر ديد، آخرين وصيت و سفارشش را چنين بيان كرد:

«شَفَاعَتَنَا لاٰ تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلاٰة».

«شفاعت ما هرگز نصيب كسانى كه نماز را سبك مى‌شمارند نخواهد شد.» ¹

4-امام صادق عليه السلام مردى را ديد كه ظاهرى جذّاب و عوام فريب داشت و در نزد مردم به قدس و تقوا شُهره بود.روزى امام صادق عليه السلام او را ديد كه دو عدد نان از دكان نانوايى دزديد و به سرعت زير جامه‌اش مخفى كرد و بعد هم دو عدد انار از ميوه‌فروشى برداشت و زير لباسش پنهان كرد و به راه افتاد و وقتى به مريضِ مستمندى رسيد آن نانها و انارها را به او داد.امام صادق عليه السلام كه بسيار شگفت زده شده بود،خود را به آن مرد رساند و پرسيد:اين چه كارى بود كه انجام دادى؟!

آن مرد گفت:من دو عدد نان دزديدم پس دو خطا كردم،دو عدد انار هم دزديدم پس دو خطاى ديگر انجام دادم،مجموعاً چهار خطا شد.چون خدا مى‌فرمايد: «مَنْ جٰاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاٰ يُجْزىٰ إِلاّٰ مِثْلَهٰا» پس من فقط چهار سيئه دارم.و از طرف ديگر چون خدا