338سرآمد بنىهاشم بود.نامش در ميان مردم مشهور،بزرگىاش در بين شيعه و سنى آشكار، 1دوست و دشمن به فضل و برترىاش معترف، 2و علم و فضلش در ميان سران مذاهب و بزرگان فقها،ضربالمثل بود. 3
مسلمانان در هر مسألهاى در مىماندند،به گنجينۀ دانش وى روى مىآوردند. 4
دانشمندان بزرگ در نزد وى چون كودكى دانشآموز در نزد معلّم بودند. 5
«جابر بن عبداللّٰه انصارى»آخرين بازماندۀ ياران پيامبر،در مجلس درسش حاضر مىشد و علم مىآموخت. 6ارباب مذاهب و جويندگان دانش،پرسشهاى مشكل خود را از حضرتش مىپرسيدند. 7
عبادت
هميشه به ياد خدا بود،در همه حال نام خدا بر لب داشت، 8نماز زياد مىخواند 9و چون سر از سجده بر مىداشت.سجدگاهش از اشك چشمش تر شده بود. 10
امام صادق عليه السلام 11فرمود:پدرم در مناجات شبانهاش مىگفت:«خدايا! فرمانم دادى نبردم،نَهْيَمْ كردى اطاعت نكردم،اكنون بندهات نزد تو آمده و عذرى ندارم.» 12
آنگاهكه به سفرحج مىرفت،چون به حرم مىرسيد،غسلمىكرد.كفشهايش را در