313بيتم كه خطاكاران آنان را با بزرگوارى خود ببخشى و نيكوكاران آن‌ها را بپذيرى و بعد از من جانشين و پدر مهربانى براى آنان باشى.
مرا در كنار قبر جدّم رسول خدا صلى الله عليه و آله دفن كن؛زيرا من سزاوارترين فرد براى دفن در كنار پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و خانۀ او هستم،چنانچه از اين كار تو را مانع شدند سوگند مى‌دهم تو را به خدا و مقامى كه در نزد او دارى و به پيوند و خويشاوندى نزديكت با پيامبر كه مبادا به خاطر من حتّى به اندازۀ خون حجامتى،خون ريخته شود تا آن كه پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله را ملاقات كنم و در نزد او نسبت به رفتارى كه با ما كردند شكايت نمايم.» 1
و در روايتى ديگر وصيت آن حضرت چنين نقل شده:
«برادرم! آنگاه‌كه ازدنيا رفتم،بدنم را غسل بده و حنوط كن وكفن نما وجنازه‌ام رابه سوى حرم جدم ببر و درآن‌جا دفن‌كن،چنانچه از دفن جنازۀ من دركنار قبر جدم مانع شدند،تو را به حق جدم رسول خدا صلى الله عليه و آله وپدرت اميرمؤمنان عليه السلام ومادرت فاطمۀ زهرا عليها السلام با هيچ‌كس در گير مشو و به سرعت جنازۀ مرا به بقيع برگردان و دركنار آرامگاه مادرم دفن نما.»
شهادت مظلومانۀ امام مجتبى عليه السلام
مشهور ميان مورّخان و علماى مسلمان اين است كه امام مجتبى عليه السلام بر اثر زهرى كه توسط معاوية بن‌ابى‌سفيان و به دست جعده به آن حضرت خورانيده شد،در روز پنج‌شنبه 28 صفر سال پنجاهم هجرت در سن 48 سالگى به شهادت رسيد.همان طورى كه شيخ مفيد رحمه الله (متوفّاى قرن پنجم،سال 413 ه.ق.)، 2و مفسر اديب و توانمند شيخ طبرسى رحمه الله در قرن ششم،سال 548 هجرى در دو كتاب خود 3و علامه بزرگوار حلّى 4در