277نماز به شدّت گريست،اصحاب و ياران آن حضرت متأثر و محزون شدند و چون علت اندوه و گريۀ آن حضرت را پرسيدند،فرمود:چون ركعت اول نماز را خواندم جبرئيل با اين پيام بر من نازل شد:اى محمد،يكى از فرزندان تو در اين محل به شهادت مى‌رسد و كسى كه در ركاب او شهيد شود به ثواب دو شهيد نائل خواهد شد؛(نَزَلَ عَلَىَّ جَبْرَئيلُ فَقالَ يا مُحَمَّد انَّ رَجُلاً مِنْ وُلُدِكَ يُقْتَلُ في هذا الْمَكانِ وَ اجْرُالْشهيد مَعَهُ اجْرُ شَهيدَيْنِ» 1
پياده شدن رسول خدا صلى الله عليه و آله در بيابان خشك و ريگزار (فخ) و نماز خواندن آن حضرت قبل از اينكه پيام جبرئيل را اعلان كند،عملاً اخبار از يك ملحمه و حادثه ديگرى است كه در روز ترويه سال 169 در اين بيابان اتفاق افتاد و حسين‌بن على‌بن حسن‌بن حسن‌بن على‌بن ابى‌طالب عليهم السلام كه بر ضد هادى عباسى قيام كرده بود،به‌شهادت رسيد.
حضور رسول خدا در كنار خانۀ عقيل از ملاحم است:
از طرفى احاديث ملاحم كه دو نمونه از آن را ملاحظه كرديد،نشانگر اين است كه حوادث دور و نزديك مربوط به خاندان و فرزندان رسول خدا صلى الله عليه و آله از نظر آن حضرت به دور نبوده و از طرق مختلف گاهى با بيان و گفتار و گاهى با عملى گويا از وقوع چنين حوادثى خبر داده است و از طرف ديگر هيچ عمل و گفتار آن حضرت نمى‌تواند بدون جهت و بدون يك هدف و مقصد مشخصى انجام پذيرد و لذا مى‌توان چنين استنباط و اظهار نظر نمود كه حضور مستمرّ رسول خدا در مقابل درِ خانۀ عقيل‌بن ابى‌طالب از همان ملاحم و پيشگويى‌ها است كه آن حضرت مى‌خواسته عملاً اهميت اين خانه را كه در آيندۀ نزديك به آرامگاه چهارتن از اوصياى الهى و مدفن چهار تن از فرزندان و اهل بيت پيامبر مبدل خواهد شد،بيان كند،همانگونه كه در مقابل خانۀ امير مؤمنان عليه السلام چنين عملى را طىّ نُه ماه انجام داده است.
آرى رسول خدا صلى الله عليه و آله خواسته است كه با«موقف»قرار دادن درِ خانۀ عقيل،اين معنى را تفهيم كند كه اگر امروز اين خانۀ خشت و گِلى متعلّق به عقيل‌بن ابى‌طالب است،در