198مى‌كنند و به آنان روح و حيات مى‌بخشند،اگر شنيده‌ايم كه يكى از معجزات برخى پيامبران مرده،زنده كردن بوده است،از آن بالاتر اينگونه زنده كردن است كه كار عموم انبيا بوده است؛به عبارتى ديگر مردم همه در خوابى چون مرگ هستند «اَلنّٰاسُ نِيامٌ وَإِذٰا مٰاتُوا انْتَبَهُوا» 1و پيامبران تلاش مى‌كنند كه او را از اين خواب گران بيدار كنند تا پيش از مرگ كه خواه ناخواه همه بيدار مى‌شوند،ولى كار از كار گذشته است،بيدار شود و بخود آيد و حس و حركتى پيدا كند.زنده شود و در اين زندگى،زندگى آيندۀ خود را تأمين كرده و آتيۀ خود را به بهترين وجه بسازد.
7 -...لَكُمْ فىٖ رَسوُلِ اللّٰهِ اسوَةٌ حَسَنةٌ... 2
پيامبر الگو و سرمشق شما است.براى تربيت افراد،هر قدر بيان و آموزش مؤثر باشد،صد چندان عمل و كردار معلم و مربى تأثير دارد.هر استاد ماهرى بيش ازاينكه بتواند با توضيح دادن و صحبت كردن شاگردانش را به يك صنعت و حرفه آشنا سازد بيش از آن با عمل و نشان دادن طرز كار مى‌تواند به آنها بياموزد.اينكه به ما سفارش مى‌كنند:
«كُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِغَيْرِ أَلْسِنَتِكُمْ» 3؛مردم را با عمل بسوى خدا دعوت كنيد.» براى همين است كه تأثير عمل قابل قياس با تأثير سخن نيست.پيامبران الهى مجموعه‌اى از مكارم اخلاق و مجسمه‌اى از تقوى و عدالت و ايمان و عمل صالح هستند.وجود آنها در جامعه بعنوان سرمشق و اسوه مى‌تواند بهترين و بالاترين اثر تربيتى را داشته باشد.
8- ...وَ مٰا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلاّٰ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ. 4
«پيامبران مژده دهنده و بيم دهنده هستند....»
در حديث آمده است كه عبادت كنندگان خدا سه قسمند:1-كسانى كه عبادت مى‌كنند از ترس عذاب و جهنم،اينگونه عبادت شبيه اطاعت غلامان و كنيزان از مالكان