155مى‌گويند در مذهب شافعى در شمار منابع فقهى قرار ندارد.
7-فقه شافعى،فقهى افتراضى نبوده و تنها به حل مسايلى مى‌پردازد كه روى داده است.
چند ديدگاه برجسته شافعى و شافعيان
1-رهبرى دينى در نگاه شافعى تنها با دو شرط پذيرفتنى است:
1-قريشى بودن رهبر 2-همرأيى مردم نسبت به او.
شافعى رهبرى بدون بيعت را جز در زمان ضرورت،نامشروع مى‌داند.اين است كه خلافت حضرت على عليه السلام را برحق دانسته و رويا رويان با آن را-چون معاويه و پيروانش-«اهل بغى»شمرده است و جنگهاى آن حضرت را در جمل،صفين و نهروان،جنگى دينى تلقى نموده است.ولى با اين همه دشنام برآنان از نگاه او روا نيست.
2-حديث در ديدگاه شافعى تنها بر سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله اطلاق مى‌گردد.
3-علاقه شديد به صحابه و اهل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله از برجستگى مهم مذهب شافعى است.
4-شافعيان،باورمند به توسل و تبرك به اولياى الهى بوده و كرامت آنان را به ديد انكار نمى‌نگرند.
5-پايبندى به نمازهاى جمعه و جماعت و دو عيد برجستۀ مسلمانان،از ديگر ويژگى‌هاى شافعيان بوده و گفتنى است كه در فقه شافعى،در هر شهر تنها بايد يك نماز جمعه اقامه گردد.
قلمرو كنونى مذهب شافعى
اين مذهب هم اينك بر دشتهاى مصر،فلسطين و مناطق كردنشين غلبه داشته و بيشتر،مسلمانان اندونزى،مالزى،فيليپين،هند،چين،استراليا و اكثريت اهل تسنن ايران نيمى از مسلمانان يمن از پيروان آن به شمار مى‌آيند.اين مذهب دومين مذهب اهل تسنن عراق بوده و در حجاز رقيب مذهب حنبلى است.در شام يك چهارم