101با وصيت شايسته از دنيا برود شهيد مرده است.»

در مقابل اگر كسى به وقت مرگ وصيت شايسته نكند اين شخص از جهت عقل و مروّت ناقص است؛

«عَنْ ابِي عَبْدِاللّٰه عليه السلام:مَنْ لَمْ يُحْسِنْ عِنْدَ الْمَوْتِ وَصِيَّتَهُ كَانَ نَقْصاً فِي مُرُوءَتِهِ وَ عَقْلِهِ».». ¹

وصيتِ خوب آن قدر تأثير دارد كه در روايت مى‌فرمايد:

«عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عليه السلام قَالَ:مَنْ عَدَلَ فِي وَصِيَّتِهِ كَانَ كَمَنْ تَصَدَّقَ بِهَا فِي حَيَاتِهِ وَ مَنْ جَارَ فِي وَصِيَّتِهِ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ هُوَ عَنْهُ مُعْرِضٌ». ²اگر كسى در وصيت عدالت را رعايت كند،مثل اين است كه در زمان حياتش آن اموال را صدقه داده است و اگر در وصيت ظلم كند در روز قيامت خداوند را در حالى ملاقات مى‌كند كه خداوند از او اعراض كرده است!

احكام شرعى وصيت ³

تعريف وصيت: وصيت آن است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش براى او كارهايى انجام دهند يا بگويد بعد از مرگش چيزى از مال او،ملك كسى باشد،يا براى اولاد خود و كسانى كه اختيار آنها با اوست قيم و سرپرست معين كند.

شرايط وصيت كننده (موصى):

1-عاقل باشد،2-بالغ باشد،3-از روى اختيار وصيت كند،4-سفيه نباشد، 5-محجور از تصرف در اموالش نباشد،6-قاتل خودش عمداً نباشد.

وصيت نمودن خود به خود مستحب مؤكّد است امّا گاهى واجب مى‌شود.