612از غروب شب قبل، منفى 12 ساعت باشد؛ يعنى هنگام غروب شب گذشته (يعنى شب اوّل ماه بر اين اساس) هنوز مقارنه‌اى اتفاق نيفتاده باشد. 1
پروفسور يوسف مروّه در 1999/11/13 م در سخنرانى‌اش در صيدا، اين روش را به‌شدت نقد مى‌كند و مى‌گويد:
تقويم امّ‌القرى بر اساس ضوابط درست علمى استوار نيست به طورى كه مواقعى را كه اساساً رؤيت هلال ممكن نيست، اوّل ماه دانسته است. از اين رو همواره فلكيّون و منجّمان جهان اسلام با وزارت اوقاف و شوراى افتاى عربستان در اين باره اختلاف نظر داشته و درگير بوده‌اند؛ مثلاً استاد حاتم ممدوح ابو زيد از اردن در 23 ماه رمضان 1418، به شوراى افتاى رياض اعتراض كرد كه چرا 24 ساعت قبل از تولّد هلال شوّال را، آغاز ماه شوال دانسته‌اند و شوراى مذكور بدون توجه به موازين شرعى و علمى، پاسخى بى‌ربط داد و نوشت:
«اگر سنّ ماه در وقت غروب خورشيد 12ساعت يا بيشتر باشد، همان روز - نه فردا - اوّل ماه است؛ زيرا روز شرعى از هنگام غروب خورشيد آغاز مى‌شود!».
مشروح سخنان يوسف مروّه را در جلد چهارم رؤيت هلال نقل كرده‌ام.
شوراى مذكور از سال 1420 تا 1422 ضابطۀ ديگرى معرفى كرد كه بر اساس آن اگر در غروب روز بيست و نهم ماهِ قبل، ماه بعد از خورشيد غروب كند، فرداى آن، روزِ اوّل ماه است. هرچند اين ضابطه نيز درست نيست ولى از روش قبلى معقول‌تر است.
در سال 1422 دكتر زكى مصطفى طىّ مقاله‌اى، در دومين همايش بين‌المللى نجوم اسلامى، اعلام كرد كه از سال 1423 معيار جديدترى در عربستان اعمال مى‌شود كه براساس آن، اگر در روز بيست و نهم ماه قمرى دو شرط وجود داشته باشد، روز بعد اوّلين روز ماه جديد خواهد بود. اين شرطها عبارتند از:
1 . مقارنۀ زمين مركزى قبل از غروب خورشيد باشد.
2 . غروب ماه بعد از غروب خورشيد اتفاق بيفتد.