321به شبستان مسجد نصب شده است:

برادر حاجى محترم ممنوع است قطعاً داخل شرن شنطۀ بزرگ الى شنطۀ دستى و پول نقدى.

اينجا هم كاتب به جاى «داخل شدن»، «داخل شرن» نوشته است.

روشن است كه اينجا نيز كسى از اين جمله چيزى نمى‌فهمد و ما هم به مدد عبارات عربى تابلو مقصود را دريافتيم:

أخى الحاج والمعتمر، ممنوع منعاً باتّاً دخول الحقائب الكبيرة عدا حافظات النقود.

يعنى بردن كيفهاى بزرگ به داخل مسجد جدّاً ممنوع است، ولى كيف پول (كيف دستى) مانعى ندارد. ملاحظه مى‌شود كه مترجم به جاى «كيف» از «شنطه» و به جاى «إلّا» (عدا) از «الى» استفاده كرده و آش شله قلمكارى تحويل داده است!

فراموش نكنيم كه بسيارى از عربى نويسيهاى ما ايرانيان - كه به روشى درست ادبيات عرب را نياموخته‌ايم - نيز دست كمى از اين عبارات ندارد كه شرح و وصف آن را «اين زمان بگذار تا وقت دگر».