82حسنهاى است كه خدا به او مىدهد، اما اين حسنه ويژگى خاصى دارد و آن اين كه موجب مىشود خداوند او را در قيامت عذاب نكند. امام صادق عليه السلام فرمود:
«مَنْ أَمَاطَ أَذًى عَنْ طَرِيقِ مَكَّةَ، كَتَبَ اللَّهُ لَهُ حَسَنَةً وَ مَنْ كَتَبَ لَهُ حَسَنَةً لَمْ يُعَذِّبْهُ». 1
«كسى كه مايه آزارى را از راه مكه بردارد، خداوند براى او حسنهاى مىنويسد و هر كس را كه خدا برايش حسنه بنويسد، عذابش نمىكند.»
11. راه رفتن در مكه
راه رفتن در مكه نيز عبادت است. امام زين العابدين عليه السلام فرمود:
«وَ الْمَاشِي بِمَكَّةَ فِي عِبَادَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»؛ 2
«كسى كه در مكه راه مىرود در حال عبادت خداست.»
پيداست كه راه رفتن عملى بسيار سهل و ساده است؛ اما اين كه يك عمل بسيار ساده هر چند با قصد قربت نباشد، عبادت محسوب شود، توجيهى ندارد جز به لحاظ قداست و عظمت محل راه رفتن. از اين رو راه رفتن در هر جا چنين ثوابى در پى نخواهد داشت بلكه راه رفتن در قطعهاى از زمين كه ريشه و اساس زمين است، چنين اجر و پاداشى را براى انسان به ارمغان مىآورد.
12. وفات و دفن در مكه
مرگ در مكه به منزله اين است كه انسان در آسمان دنيا بميرد. كسى كه در مكه بميرد، با حالت لبيك محشور مىشود؛ چنين كسى از فزع اكبر در امان است. اگر وفات در