83مكه نصيب كسى شود، حساب نخواهد داشت و بى‌حساب به بهشت خواهد رفت. اين حكم چنان قطعيت دارد كه شامل هر انسانى مى‌شود، حتى اگر اهل‌فسق و فجور باشد. از اين مهم‌تر كسى است كه در مكه يا مدينه دفن شود. بر اساس امر الهى ورود چنين فردى به بهشت قطعى است، او داراى مقام شفاعت است و رخساره‌اش چون ماه مى‌درخشد.

احاديثى كه در اين رابطه وجود دارد متعدد است. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

«مَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ فَكَأَنَّمَا مَاتَ فِي السَّمَاءِ الدُّنْيَا»؛ ¹

«كسى كه در مكه بميرد، همانند اين است كه در آسمان دنيا مرده است.»

در حديث ديگرى آمده است كه اگر كسى در حرم خدا وفات كند از فزع اكبر ايمن است و به بهشت وارد مى‌شود. ² مسأله در امان بودن از فزع اكبر در حديث ديگرى هم آمده است. امام صادق عليه السلام فرمود «من مات بين الحرمين بعثه اللّٰه فى الأمنين يوم القيامة»، ³ و همين مضمون در حديث ديگرى هم آمده است. ⁴

مهمترين مسأله‌اى كه در چند حديث پيش مطرح شد، اين است كه وفات در مكه موجب امان از فزع اكبر است. در قرآن آيات متعددى در بارۀ مسألۀ «فزع» وجود دارد.

در آيه‌اى مى‌فرمايد:

«وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلاّٰ مَنْ شٰاءَ اللّٰهُ » ؛

«روزى كه در صور دميده شود و همۀ كسانى كه در آسمان‌ها و زمين هستند - مگر آن كه خدا بخواهد - بترسند و همه خوار و ذليل به سوى او روان شوند.» ⁵

نفخ در صور كنايه از اعلام به تمامى كسانى است كه در زمين و آسمان‌ها هستند تا