462نداشت، بلكه منظور اين بود كه در پشت سر خود، نقطۀ اتكا و پناهگاهى براى دشمن باقى نگذارد.

ستون‌هاى سپاه اسلام يكى پس از ديگرى حركت نمودند، و اطراف شهر را اردوگاه خود قرار دادند. دژ طائف بسيار مرتفع بود، و ديوار محكمى داشت و برج‌هاى مراقبت آن كاملاً بر خارج قلعه مسلط بود. محاصرۀ دژ از طرف ارتش اسلام آغاز گرديد، ولى هنوز حلقۀ محاصره تكميل نشده بود كه دشمن با تيراندازى از پيشروى سربازان اسلام جلوگيرى كرده، و گروهى را در همان لحظۀ نخست از پاى درآوردند. ¹

پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله دستور داد كه سپاه عقب‌نشينى كند، و اردوگاه خود را در نقطه‌اى كه از تيررس دشمن دورتر بود قرار دهد. ² سلمان فارسى، كه مسلمانان از تدابير نظامى وى در جنگ «خندق» نتيجه گرفته بودند؛ به پيامبر صلى الله عليه و آله پيشنهاد كرد كه با نصب منجنيق دژ دشمن را سنگباران كند. منجنيق در نبردهاى آن روز، كار توپخانۀ امروز را انجام مى‌داد. افسران اسلامى با راهنمايى سلمان منجنيق را نصب كرده و نزديك به بيست روز، برج‌ها و داخل دژ را سنگباران كردند؛ ³ ولى دشمن در برابر اين عمليات حاد جنگى ساكت ننشسته، به تيراندازى خود ادامه داد و از اين راه آسيب‌هايى به سپاهيان اسلام رسانيد.

اكنون بايد ديد كه در آن گيرودار و دار، مسلمانان چگونه بر منجنيق دست يافتند. برخى مى‌گويند كه خود سلمان با دست تواناى خود منجنيق را ساخت و راه بهره‌بردارى از آن را به سربازان اسلام آموخت. برخى معتقدند كه مسلمانان در فتح خيبر، به اين آلت جنگى دست يافتند و آن را همراه خود به طائف آورده بودند. ⁴ بعيد نيست كه سلمان همان منجنيق را دستكارى كرده، و راه نصب و كيفيت استفاده از آن را به مسلمانان آموخته باشد. از مضمون تاريخ به دست