455
36 جنگ حنين
شيوۀ پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اين بود كه وقتى نقطه‌اى را فتح مى‌كرد تا لحظه‌اى كه خود وى در آنجا تشريف داشت، شخصاً به كارهاى سياسى منطقه و امور مذهبى مردم رسيدگى مى‌نمود، و هر موقع آنجا را ترك مى‌گفت، افراد شايسته‌اى را براى مناصب گوناگونى تعيين مى‌فرمود، زيرا مردم چنين مرز و بوم كه با نظام كهنه و برچيده شده آشنا بودند، اطلاعاتى از نظام نوين كه جايگزين آن شده بود، نداشتند. از طرفى آئين اسلام يك نظام اجتماعى و اخلاقى و سياسى و دينى است كه قوانين آن از سرچشمۀ زلال وحى گرفته مى‌شود، و آشنا ساختن مردم با اين اصول، و اجراى آن در ميان آنها، به افراد زبده و پخته و تعليم‌ديده نياز دارد كه با درايت كامل، مردم را به اصول صحيح اسلام آشنا سازند، و سياست اسلام را در ميان مردم اجرا كنند.
وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت مكه را به قصد سرزمين تيره‌هاى «هوازن» و «ثقيف» ترك
گويد، معاذ بن جبل را به عنوان معلم دين براى تعليم و ارشاد مردم، گمارد و حكومت و ادارۀ امور شهر و امامت در مسجد را به «عُتّاب بن اسَيد» كه مرد باكفايتى بود، سپرد. و خود پيامبر صلى الله عليه و آله پس از پانزده روز اقامت در مكه، رهسپار سرزمين تيرۀ هوازن گرديد. 1