325نيروهاى عرب مشرك و يهود در اين نبرد بر ضد اسلام بسيج شدند. آنان با تشكيل اتحاديۀ نظامى نيرومندى، قريب يك ماه مدينه را محاصره كردند، و چون در اين غزوه، احزاب و دسته‌هاى مختلف شركت كرده، و مسلمانان براى جلوگيرى از پيشروى دشمن، اطراف مدينه را به صورت خندق درآورده بودند؛ اين غزوه را جنگ احزاب و گاهى غزوۀ «خندق» مى‌نامند.
همانطور كه يادآور شديم: آتش آتش‌افروزان اين جنگ، سران يهود «بنى النضير» و گروهى از «بنى وائل» بودند.
ضربت محكمى كه يهوديان «بنى النضير» از مسلمانان خوردند، و به طور اجبار مدينه را ترك گفته و گروهى از آنان در خيبر مسكن گزيدند؛ موجب شد كه نقشۀ دقيقى براى براندازى اساس اسلام بريزند و به راستى نقشۀ عجيبى كشيدند و مسلمانان را با دسته‌هاى گوناگونى روبرو ساختند كه در طول تاريخ عرب بى‌سابقه بود.
در اين نقشه گروه‌هاى بى‌شمار عرب، از كمك‌هاى مالى و اقتصادى يهوديان برخوردار بودند، و همه گونه وسايل براى ارتش مخالف فراهم شده بود.
نقشه از اين قرار بود كه سران بنى النضير، مانند «سَلّام بن ابى الحُقَيق» و «حُيَّى بن اخطب» در رأس هيأتى وارد مكه شدند و با سران قريش تماس گرفتند و به آنان چنين گفتند: محمد شما و ما را هدف قرار داده و يهوديان «بنى قينقاع» و «بنى النضير» را مجبور به ترك وطن نمود.
شما گروه قريش برخيزيد و از هم‌پيمانان خود كمك بگيريد و ما نيز هفتصد تن شمشيرزنِ يهودى (بنى قريظه) در دهانۀ مدينه داريم و همۀ آنها به يارى شما مى‌شتابند. يهوديان بنى قريظه، اگر چه به صورت ظاهر با محمد پيمان دفاعى دارند، ولى ما آنها را وادار مى‌كنيم كه پيمان خود را ناديده بگيرند، و با شما همراه باشند. 1
لاف و گزاف آنان، در سران قريش كه از نبرد با مسلمانان خسته و سرخورده شده بودند، مؤثر افتاد و نقشۀ آنها را پسنديدند و اعلام آمادگى كردند