265
پيامبر صلى الله عليه و آله لباس نظامى بر تن مى‌كند
پيامبر صلى الله عليه و آله پس از تعيين شيوۀ دفاع، وارد خانه شد. زره پوشيد و شمشير حمايل كرد، سپرى به پشت انداخت، و كمانى به شانه آويخت و نيزه‌اى به دست گرفت و از خانه بيرون آمد.
ديدن اين منظره، مسلمانان را سخت تكان داد. برخى تصور كردند كه اصرار آنها در بيرون رفتن مورد رضايت پيامبر صلى الله عليه و آله نبوده و آنان پيامبر صلى الله عليه و آله را بى‌جهت وادار به بيرون رفتن كردند. از اين‌رو، براى جبران، عرض كردند: ما در شيوۀ دفاع تابع نظر شما هستيم. اگر بيرون رفتن صلاح نيست در همين جا بمانيم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
هنگامى كه پيامبر زره پوشيد، شايسته نيست آن را بيرون آورد، تا زمانى كه با دشمن نبرد كند. 1
پيامبر صلى الله عليه و آله از مدينه بيرون مى‌رود
پيامبر صلى الله عليه و آله نماز جمعه را خواند و با لشكرى كه بالغ بر هزار نفر بود، مدينه را به قصد احد ترك گفت. افرادى را كه صلاحيت سنى نداشتند، مانند اسامه، زيد حارثه و عبد اللّٰه عمر براى شركت نپذيرفت. ولى دو نوجوان به نام‌هاى «سمره» و «رافع»، با اين كه سن آنها از پانزده بالا نبود شركت كردند. زيرا آنان اگر چه كوچك بودند، ولى در تيراندازى مهارت داشتند.
در اين موقع، گروهى از يهوديان كه با عبد اللّٰه ابى هم‌پيمان بودند، تصميم بر شركت در اين نبرد گرفتند. ولى پيامبر صلى الله عليه و آله ، روى مصالحى اجازۀ شركت به آنها نداد. در نيمۀ راه كه سربازان اسلام به نقطه‌اى به نام «شوط» (ميان مدينه و احد) رسيدند، عبد اللّٰه ابى به بهانۀ اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله از نظر جوانان پيروى كرد، و نظر او را نپذيرفت، از شركت در جهاد خوددارى كرد. همچنين، سيصد تن از اوسيان كه با او هم‌قبيله بودند، از نيمۀ راه برگشتند. بنابراين در اين نبرد نه يهوديان شركت كردند و نه حزب نفاق‌پيشه.