120برتر است». 1
نخستين منادى اسلام
هنگامى كه ابو ذر اسلام آورد، پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به طور پنهانى مردم را به سوى اسلام دعوت مىكرد و هنوز زمينۀ دعوتِ آشكار، فراهم نشده بود. آن روز پيروان اسلام، منحصر بود به خود پيامبر صلى الله عليه و آله و پنج نفرى كه به او ايمان آورده بودند. با توجه به اين شرايط، بر حسب ظاهر در برابر ابو ذر جز اين راهى نبود كه ايمان خود را پنهان نموده و بىسروصدا مكه را به سوى قبيلۀ خود ترك گويد.
ولى ابو ذر، روح پرجنبوجوش و مبارزى داشت. گوئى او براى اين آفريده شده بود كه همه جا، بر ضد باطل عَلَم مخالفت برافراشته، با انحراف و كجروى به مبارزه برخيزد؛ و كدام باطلى از اين بزرگتر كه مردم در برابر يك مشت چوب و سنگ به كرنش و سجده بيفتند و آنها را به عنوان خدا بپرستند!؟
ابو ذر، نمىتوانست اين صحنه را تحمل كند، از اين رو پس از اقامت كوتاهى در مكه، روزى به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله عرض كرد: من چه كنم و چه وظيفهاى براى من معين مىكنيد؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: تو مىتوانى مبلّغ اسلام در ميان قبيلۀ خود باشى. اينك ميان قوم خود برگرد تا دستور من به تو برسد.
ابو ذر گفت: سوگند به خدا بايد پيش از آنكه به ميان قبيلۀ خود برگردم، نداى اسلام را به گوش اين مردم برسانم و اين سد را بشكنم - سدِّ ممنوعيّت شعار اسلام و آيين يكتاپرستى در مكه!
او به دنبال اين تصميم، هنگامى كه قريش در مسجد الحرام سرگرم گفتگو بودند؛ وارد مسجد شد و با صداى بلند و رسا ندا درداد:
«أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ».