228مجموع نامه‌هايى كه از امام جواد (ع)برجاى مانده به 72 نامه مى‌رسد. 1
داورى بين مردم
ائمه (ع) قضاوت وداورى را به فقيهان اهل بيت سپردند و مردم را از رجوع به قاضيان منصوب شده ازجانب حكومت منع كردند.داورى از شئون حكومت بود.حاكمان، هميشه افرادى را براى داورى بين مردم تعيين مى‌كردند و بديهى بود كه آنها بر آن اساس قضاوت مى‌كردند كه حكومت دستور داده بود و آن مذهب فقهى مورد استناد قرار مى‌گرفت كه حاكمان تعيين كرده بودند.درنتيجه سنت پيامبر و مذهب اهل بيت، ملاك داورى قرارنمى‌گرفت وتمام قاضيان نيز جيره خوارحكومت بوده و از عدالت دور بودند.از اين رو رجوع شيعيان به آنها براى داورى، فرايندهاى ذيل را درپى داشت:
الف: تأييد حكومت وحاكمان وستمگرى آنها توسط شيعيان.
ب: پذيرش داورى ناحق قاضيان كه برخلاف مذهب اهل بيت داورى مى‌كردند.
ج: بسيارى از قضات منصوب شده از سوى حكومت، شيعيان را مى‌شناختند وبا آنها دشمن بودند و از سر دشمنى بر ضد شيعه حكم مى‌كردند.
د: عدم مراجعه شيعيان به دستگاه قضايى حكومت، مبارزه منفى با حكومت بود.
همين عوامل سبب شدند كه امامان معصوم،شيعيان را ازمراجعه به قضات منصوب شده ازسوى حكومت، برحذردارند وفقيهان را ازجانب خود به عنوان قاضى منصوب كردند.