174
الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْحِكْمَةَ 1فكيف كان يعلّمهم ما لايحسن؟ و الله لقد كان رسول الله(ص) يقرأ و يكتب باثنين و سبعين أو بثلاثة و سبعين لساناً، و إنّما سُمّى الاُمىّ لأنه كان من أهل مكة، و مكة من امّهات القرى، و ذلك قول الله تعالى فى كتابه: لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرىٰ وَ مَنْ حَوْلَهٰا. 2
جلوگيرى از تفسير به رأى
امامان معصوم همانگونه كه مسؤوليت داشتند قرآن را تفسيركنند، وظيفه داشتند افراد را از تفسير به رأى باز دارند.
برخى از شاگردان كندى نزد امام عسكرى (ع) مىرفتند. امام فرمود: آيا ميان شما شخص رشيدى نيست كه كندى را ازتفسير قرآن بازدارد ؟پاسخ دادند ما شاگردان او هستيم. نمى توانيم اورا باز داريم. امام فرمود: من به شما ياد مىدهم كه چگونه اورا از اين كار بازداريد. فرمود: با او انس بگيريد، بعدبگوييد موضوعى درذهنم هست مىخواهم بپرسم.اگركسى كه به وسيله قرآن سخن گفته، بگويد آنچه كه شما فكر مىكنيد، منظور من نيست، چه مىگوييد؟...
آنها اين دستور را اجراكردند ودرنهايت كندى گفت: پس از اين درباره قرآن چيزى نمىنويسم.
فقال - الكندى - : أقسمت عليك إلاّ أخبرتنى من أين لك؟ فقال تلميذه: إنه شىء عرض بقلبى فأوردته عليك، فقال: كلاّ! ما مثلك من اهتدى إلى هذا، و لا من بلغ هذه المنزلة، فعرّفنى من أين لك هذا؟ فقال: أمرنى به أبومحمّد العسكرى (ع). فقال: الآن جئت به، ما كان ليخرج مثل هذا إلاّ من ذلك البيت، ثم دعا بالنار و أحرق ما كان ألّفه. 3