117
فصل پنجم سيره اقتصادى
پيش درآمد
اقتصاد، يكى از اركان زندگى دنيوى است. اقتصاد، به مفهوم درآمد و مصرف در زندگى فردى و اجتماعى و رابطه دين و دولت،اخلاق و سياست و حتى دنيا وآخرت، رابطه متقابل و تعامل دوسويه دارد. هم تأثير مىگذارد و هم تأثير مىپذيرد.به اين جهت، اقتصاد در دين اسلام جايگاه ويژهاى دارد. تكليفهاى عبادى و تكليفهاى اقتصادى با هم تشريع شده وكنارهم آمدهاند.اين دستور چه بسيار در قرآن تكرار و از آن ياد شده است: أَقِيمُوا الصَّلاٰةَ وَ آتُوا الزَّكٰاةَ . نماز برپا داريد و زكات پرداخت كنيد.
اقتصاد، در زندگى معصومين(ع)، يكى از ابزارهاى عبادت،تربيت وخدمت به مردم بود. ائمه، به دليل اين اقدامها، بسيار ستوده شده و به عنوان اوصاف برازنده آنها ياد شده است.
مبانى كلى
مبانى سيره اقتصادى امامان، امور ذيل مىباشدكه به عنوان روح كلى برتمام روابط اقتصادى وجريانهاى زندگى امامان جارى بوده ودرتمام موارد به وضوح مشاهده مىشود.
1- زندگى مادى هدف نيست. اقتصاد بايد وسيله زندگى و عبادت خداوند باشد.