91يك سو كار انجام شده مخالف فرمان خداوند و دور كننده انسان از او است و از جهت ديگر او مىخواهد يا چنين تركيبى از عمل، به خداوند تقرب پيدا كند. در اين صورت آنچه «مقرب» است با آنچه «مبعَّد» است، در يك نقطه تلاقى مىكند؛ در حالى كه دو ضد در يك نقطه، جمع نمىشود.
سه. تهيه بهترين و پاكيزهترين توشه براى حج
حج بايستى با مال حلال باشد؛ ولى علاوه بر آن تأكيد شده است كه زاد و توشه حج يا عمره، از بهترينها باشد:
«وَكَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ إِذَا سَافَرَ إِلَى مَكَّةَ لِلْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ تَزَوَّدَ مِنْ أَطْيَبِ الزَّادِ مِنَ اللَّوْزِ وَ السُّكَّرِ وَ السَّوِيقِ الْمُحَمَّضِ وَ الْمُحَلَّى»؛ 1
«امام سجاد(ع) زمانى كه به مكه براى حج يا عمره سفر مىكرد، از پاكيزهترين چيزها براى آن توشه تهيه مىكرد. حج و عمره مظهر غناى جامعه اسلامى است. از همين رو به برگرفتن بهترين توشه، توصيه شده و از طرفى ريخت و پاش در حج ممنوع شمرده نشده است.رسول خدا(ص) فرمود:
«مَا مِنْ نَفَقَةٍ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ نَفَقَةِ قَصْدٍ وَ يُبْغِضُ الإِسْرَافَ إِلاَّ فِي الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ»؛ 2
«خداوند زيادهروى را دوست نمىدارد، مگر در حج و عمره».
اين نكته تاكيدى بر الگوى «استغنا» در حيات جامعه اسلامى است و اينكه در راه خدا، همه سرمايهها و بهترين آنها را بايد به كار گرفت.