79
وَ اذْكُرُوهُ كَمٰا هَدٰاكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضّٰالِّينَ 1نقل كرده كه فرمود: «يعني الرزق إذا أحل الرجل من إحرامه و قضى نسكه فليشتر و ليبع في الموسم» 2؛
«مقصود آيه تحصيل روزى است هنگامى كه شخص از احرام خارج شد و اعمالش تمام شد، در موسم به خريد و فروش بپردازد».
چهار. حج مايه بى نيازى
رسول خدا(ع) فرمود:«حجوا تستغنوا»؛ 3حج بجاى آوريد تا بىنياز شويد». امام سجاد(ع) نيز فرمود:«حُجُّوا وَ اعْتَمِرُوا تَصِحَّ أَبْدَانُكُمْ وَ تَتَّسِعْ أَرْزَاقُكُمْ وَ تُكْفَوْنَ مَئُونَاتِ عِيَالِكُمْ»؛ 4حج و عمره به جا آوريد تا بدنهايتان سالم و روزىهايتان وسيع و هزينههاى زندگىتان تأمين گردد.
پنج. اصل جلب منافع
در آيه «اعلان حج»، موضوع حضور براى منافع، بر «ذكر» مقدم شده است. ذكر نيز در كنار«رزق از گوشت چهارپايان» و احكام فقيران آمده است.
اين نحوه تركيب در مفاهيم، گواه كاملى بر پيوند اقتصاد و عبادت، دنيا و آخرت و مطرح بودن آنها در كنار يكديگر است؛ به خصوص كه در اصل تشريع حج، بر «منافع» به صورت عام تكيه شده است.