291عطا فرموده است. از ديدگاه صاحب المراقبات زائر حرم نبوى، بر پادشاه بزرگى وارد مىشود كه در بارگاه او، جز پاكان نزول نكنند و اجازه نيابند و همانا او حرمى را اراده كرده كه انبيا و مرسلين و ملائك مقرّبين، بدون اذن داخل آن نمىشوند ... ]مقام[ پيامبر(ص) در نزد خداوند، بسى بزرگ است. 1
مولا احمد نراقى نيز ضمن توصيه به شناخت سرّ (معصومين(عليهم السلام) و بزرگى و جلالت قدر ايشان، مىگويد: در دل خود، بايد عظمت شأن و جلالت قدر شان را مستحضر گردى و متذكّر حقّ عظيم ايشان در ارشاد مردم و رواج دين الهى شوى 2.
دو. كسب طهارت و پاكى و دورى از گناهان و آلودگىها
زيارت و ديدار با معصومين(عليهم السلام) - چه در حال حضور و چه بعد از وفات- تأثيرات شگرفى بر روح و روان انسان دارد و او را به سوى معنويات، اخلاق فاضله و مكارم انسانى سوق مىدهد. شايد يكى از حكمتهاى مهم زيارت، همين توجه زائر به معنويات، دعا، ذكر و نماز در حرم اولياى الهى و سعى در اصلاح و خودسازى و كسب طهارت درونى، جهت بار يافتن به درگاه آنان است.
در زيارت رسول گرامى اسلام و امامان بزرگوار(عليهم السلام)، معنويت و جذبههاى روحانى آنان، پرده از حجابها و ظلمات بى شمار ما بر مىدارد و موجب زدوده شدن آلودگىها و تيرگىهاى درون مىشود. آنان خود پاك و طاهرند و دوستداران و زائران خود را به سوى پاكىها و معنويات مىكشانند: إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ