273 الْقُلُوبِ .

از ديدگاه علامه طباطبايى، تمامى اعمال حج - احرام، طواف، نماز و به خصوص قربانى- از شعائر خداوندى است؛ چنان‌كه در معناى شعائر مى‌فرمايد: «و هي، العلامة و شعائر الله الاعلام الّتي الله تعالي لطاعة» ¹.

امام صادق(ع) در روايتى، قربانى را از شعائر معرفى كرده و امر به تعظيم آن نموده است: «اذا رميت الجمرة فاشتر هديك ان كان من البدن و البقر ... و عظِّم شعائر الله عزّ وجل » ². بر اساس آيه قرآن و روايات معصومين (ع)، قربانى كردن، به طور ويژه از شعائر الهى دانسته شده است.

هفت. جلب آموزش و رحمت الهى

قربانى در منا، بهاى آزادى انسان از آتش سوزان دوزخ و جلب آمرزش بى‌كران الهى است. هر قطره خونى كه از ذبيحه ريخته مى‌شود، كفّاره گناهان و معاصى حج گزار است. زائر خانۀ خدا، بايد بداند كه با اعمال و مناسك مختلف - به ويژه قربانى كردن- زمينۀ آمرزش خود را فراهم ساخته است؛ پس تا آخر مواظبت كند و اين رحمت بى انتهاى الهى را تا واپسين لحظات پاس دارد. امام على(ع)، از پيامبر اكرم (ص) نقل كرده است: «اولين قطرۀ خون قربانى، كفّارۀ همه گناهان حج گزار است ( ...كانت اوّلُ قطرةٍ له كفّارةَ لِكُلِّ ذنب ³). امام صادق (ع) نيز دربار فلسفۀ قربانى مى‌فرمايد: «انّه يغفر